Vier handen op een buik.

Ken een meisje, zo lief en aardig.
Hoef haar niks te zeggen.
Ze begrijpt mij en ik haar.
Samen zijn wij vieren handen op een buik.

Samen kunnen wij de wereld aan.
Al kennen we elkaar niet, in het echt.
Ons vriendschap is digitaal.
Vier handen op een buik.

Samen gaan wij de strijd aan tegen pesten.
Zonder woorden begrijpen wij elkaar.
Ik schrijf het en zij brengt het verder wereld in.
We hebben geen geheimen.
Vier handen op een buik.

Deze vriendschap zal hopelijk blijven bestaan.
We helpen elkaar op weg.
Steunen elkaar, zeggen onze onzekerheden.
Ja wij zijn vier handen op een buik.

©02-05-2013 Amanda Tuinstra

Twee handen

twee handen in je leven
die zijn je gegeven

om te helpen andere mensen
met hun gedachten gevoelens en Wensen

om mooie dingen te maken
die een ander zijn ziel te raken

zodat je een ander licht kunnen geven
in het leven

groetjes ©contje

Onhandig

Wat zou ik graag
twee handen
willen hebben
een rechterpaar
voor erbij

Ze passen prima
bij dat stel handen
dat wat onhandig
eraan hangt nu
bij mij

©Henk van Maanen

Handen

Je pakt het kopje koffie
brengt het naar je lippen
Brengt het kopje weer terug
Je streelt over mijn wang
en strijkt door mijn haar

Een pen pak je op
en laat je gaan door
de gedachten die opkomen
Woorden die opkomen
Woorden die je schrijft
Vloeiend uit het hart

Je legt de pen neer
En laat jezelf op tafel rusten
Samen even afwezig

© Els huurman uit de Bundel

Waterval van woorden.

SAMEN OUD.

als mijn handen jou betasten
zoveel jaren, ach al zo lang
wil ik zeker weten
dat jij altijd bij mij blijft
ach, maar daarvoor
ben ik niet bang
mijn handen voelen de
rimpels op de handpalm
samen zijn wij oud
gerimpeld en bruine
levervlekken
wij zijn ook al
zo lang getrouwd
aan jouw hand
nog steeds mijn ring
aan jouw kracht
valt niets af te dingen
dan alleen maar te zeggen
pak mijn hand, loop mee
samen worden wij oud
een en een is nog altijd
twee.
©
leny kruis

Handen

Mijn handen waren de eerste die jouw tere huid aanraakte

toen je het levenslicht zag.

Mijn handen waren de eerste die jou over je hoofdje streelde.

Zij hebben een bloedband gecreëerd die nooit meer los kan.

Die zelfde handen hebben je leren voedsel aanvaarden,

hoewel dat het je het niet altijd graag had.

Mijn handen hebben uw tere luierhuid aangeraakt,

dan lachte je putjes in die kleine wangetjes.

Ik nam je kleine handjes in mijn groot mensen hand,

je wist dat je die gerust mocht aanraken.

In je kleine hartje was moeder aanwezig.

In mijn hart was jij aanwezig.

Ik streelde je door je haren, gaf je een schouderklopje.

Die handen hebben je leren leven, zoals je nu bent.

Ik nam je op en zei  troostende woorden bij het wenen,

je traantjes verdwenen en uw mondhoekjes trokken zich op.

Die handen zijn nu nog altijd dezelfde

maar jij bent niet meer het kind.

Met pijn in mijn hart moest ik je los laten,

je eigen leven laten zoeken.

in nood, zijn mijn wassende handen daar terug

om klaarheid te brengen en weer je tranen te drogen.

Ik sta dag en nacht aan je zij, ik droom de waarheid

Mijn kleine ukkie, is nu een individu geworden.

©Claire Vanfleteren

Je hoofd in de wind
zodat je jezelf
weer vind

De zon heb je nodig
in heel je bestaan
twijfel is dus overbodig

De lente
De zomer 
eventjes tanken

Voed je Geloof,
in jezelf
het vertrouwen

je twijfel,
je faalangst
zal verhongeren

@. j.h.ooijkaas@hotmail.nl

Vogelgeluk

Een koolmees komt inspecteren
ze doet dat vele, vele keren
achter, bij ons thuis
bezoekt zij ons vogelhuis.

Voor haar is dat heel gewoon
even kijken, is het wel schoon
staat het wel op de goede plek
hebben mijn kinderen hier geen gebrek.

Staat het huis hoog op een paal
is er wel genoeg nestmateriaal
en is het hier wel veilig
al deze dingen zijn haar heilig.

Elk jaar komt ze op dezelfde plek
vliegt dan vanaf het hoge hek
samen met haar koolmezenman
raakt ze in de nestelban.

Een heel gelukkig vogelpaar
ze doen alles voor elkaar
in het voorjaar zijn ze op z’n best
en bouwen dan een prachtig nest.

Ze broeden dan om de beurt
de hele tuin wordt er door opgefleurd
Vogelbaby’s worden dan geboren
hun getjilp is overal te horen.

Voor de vogelouders is de rust gedaan
ze vliegen de hele dag, af en aan
want jonge vogels, moet je weten
lusten de hele dag wel eten.

De ouders trots, als ze terug komen met een buit
en dan na een paar weken vliegen ze uit
en ik denk, hopelijk het volgende jaar
krijgen we weer opnieuw een vogelpaar.

© Gre Hulspas

Lente Dagvlinder

ik ben bont als dauwsatijn
over weiden en heiden
glinsterend in zonneschijn

in de kleurenpracht
ga ik zweven,wiegend
koel en zacht

ik zal dwalen en dalen
zelfs sierlijk in een
grillen nacht
als een veer daal ik neer

vertoef mij dan lustig
en dan even rustig
op het mos
dartelend weer van bloem tot bloem

diep in de kelken
die niet verwelken 
neem daar van de honing
begiet mijn voelsprieten

geuren zacht en zoet
kus al de geuren
en hef ik mijn kleuren
over mij een gouden glans

iedereen mint mij
iedereen vind mij
een schoonheid,luchtig en vluchtig

ik ben die vlinder
de vlinder van de dag

© Els Els Staneke Huurman